Yazar: Bilal Kutal

Ben Bilal kutal 16 yaşındayım lise öğrencisiyim hem fotoğrafçılık yapıyorum hem de okul okuyorum

GECE BİR YERE ÇIKMAZ

O gece uyumam gerektiğini düşünüyordum; ertesi sabah erkenden kalkacak, yapmam gereken birkaç işi halledecek, sonra da uzun zamandır ertelediğim o görüşmeye gidecektim. İnsan, ertesi güne […]

1 Ekim 2026

SON NOTA

Kasımpaşa’nın dar ve ıslak sokaklarından birinde, iki katlı, boyası çoktan dökülmüş bir ev, sanki unutulmuş bir sanduka gibi dururdu. Pencere pervazları çürümüş, kapısı yıllardır aynı […]

24 Eylül 2026

YOLLAR

Sokaktayım, gecenin en tenha yerinde; Adımlarım suskunluğa karışıyor yavaşça. Bir ışık titriyor uzakta, kentin derininde, Ben yine kendimi arıyorum her köşe başında.   Gökyüzü, kurşun […]

3 Eylül 2026

LÂL

Lâl. Gecelerin suskun çiçeği. Bir yağmur altında titrer eski ev. Kırılmış bir dalda uyur gece kuşu, Adını söylemek bile bana güç verir. Lâl. Gecelerin suskun […]

20 Ağustos 2026

İNSAN KENDİNE EN GEÇ VARAN YOLCUDUR

İnsan, ömrü boyunca bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Çocukken büyümeye, büyüyünce hayata, hayata karışınca hayallerine… Sonra bir gün fark ediyor ki en çok geciktiği yer, kendi […]

13 Ağustos 2026

KALDIRIMLARIN GÖLGESİNDE

Gecenin alnına çakılmış bir çivi gibi, Sokaklar uzanır içimde bitmeyen yara. Ay, sürgün bir mahkûmun gölgesi, Duvarlara yaslanır titreyen karanlığa.   Ben kendini yollara emanet […]

16 Temmuz 2026

BAZI İNSANLAR İÇİMİZDE YAŞAMAYA DEVAM EDER

İnsan, kaybettiklerini yalnızca toprağa bırakmıyor. Bazı ayrılıklar bir mezara değil, kalbin en sessiz köşesine gömülüyor. Orada ne çiçek soluyor ne de zaman işliyor. Sadece insan, […]

9 Temmuz 2026