Etiket: Levla Dergi

İLK GÜN: BİR ÇANTAYA SIĞMAYAN HEYECAN

Bazı sabahlar vardır; insan daha gözlerini açmadan o günün diğerlerinden farklı olduğunu hisseder. Güneş yine aynı yerden doğar, sokaklar aynı sessizlikle uyanır; fakat evin içinde […]

14 Eylül 2026

BEN HEP SUSTUM O KAPIDA

BEN HEP SUSTUM O KAPIDA Yaş aldıkça anlıyor insan. Yaşım yetmişe yaklaşırken fark ediyorum. Bak, kaç torun sahibi bir kocakarı oldum. Hâlâ çocuklardan bir şey […]

10 Eylül 2026

YOLLAR

Sokaktayım, gecenin en tenha yerinde; Adımlarım suskunluğa karışıyor yavaşça. Bir ışık titriyor uzakta, kentin derininde, Ben yine kendimi arıyorum her köşe başında.   Gökyüzü, kurşun […]

3 Eylül 2026

SESSİZ YÜKLER

İnsanları dışarıdan gördüğümüzde, çoğu zaman hayatlarının nasıl geçtiğini bildiğimizi sanırız. Gülümseyen bir yüzün mutlu, sessiz duran bir insanın ise huzurlu olduğunu düşünürüz. Oysa her insanın […]

26 Ağustos 2026

GÜRÜLTÜDEN KENDİME

Ruhumun sessizliğini seviyorum; kimseye dokunmayan, kimseden de bir şey beklemeyen o tenha kıyıyı. Orada her şey olması gerektiği gibi. Ne eksik ne fazla. Dalgalar bile […]

5 Ağustos 2026

KALDIRIMLARIN GÖLGESİNDE

Gecenin alnına çakılmış bir çivi gibi, Sokaklar uzanır içimde bitmeyen yara. Ay, sürgün bir mahkûmun gölgesi, Duvarlara yaslanır titreyen karanlığa.   Ben kendini yollara emanet […]

16 Temmuz 2026

ALTINLA ONARILAN ÇATLAKLAR

Geçtiğimiz günlerde Japon kültürüne ait Kintsugi anlatısını okudum. İlk bakışta yalnızca kırılan bir kâsenin onarılma hikâyesi gibi görünse de, satırları ilerledikçe aslında insanın kendisini anlattığını […]

16 Temmuz 2026

TAKVİMDE BİR GÜN

Her insanın hayatında, yılın diğer günlerinden farklı bir tarih vardır. Takvimde sıradan bir gün gibi görünse de içinde yılların biriktirdiği anıları taşır. Doğum günü, yalnızca […]

15 Temmuz 2026

KARA TREN

  Sabahın yedisinde bindik trene. Çocuklar yarı uykulu, bıcır bıcırlar. Ne akla hizmetse üçünün de yaşı yakın birbirine. Neyse konumuz bu değil. ‘Bu sene de […]

9 Temmuz 2026