AH ETME AFFET

Şu ana kadar yaşadığım acı olayları,

Üşenmedim, birer birer düşündüm.

Aklıma gelen her şey

İçimi titretti, hatta üşüdüm…

Kırılan kalpler,

Alınan ahlar,

Üstünden yıllar geçse de

Kabuk bağlamayan yaralar,

Bir özür ile geçmeyecek kırgınlıklar,

Belki karşılıklıdır deyip de sustum…

Ve sonra düşündüm ki:

Seni kıranı kırmak,

İntikam ateşi ile yanmak,

Bir gün sıra bana da gelsin diye fırsat kollamak,

Tam bir zalimlik ve sadistlikmiş…

Affedici ve yapıcı olmak ise,

Cinsiyet ayırt etmeksizin,

Tam bir adamlık işi…

Allah’ım, dedim, Allah’ım;

Ne olur, canımı yakanın canı yanmasın.

Ancak duam odur ki,

Yakmamayı öğrensin…