DOLAŞMAKTAN BİR KESİT
Tek başıma, karanlık yolda, hiçbir aracın yol almadığı asfalt üzerinde yürüyordum. Hafif esintiyle bir sağa bir sola doğru savruluyordum. Uzunca bir mesafe kat etmemle birlikte […]
Tek başıma, karanlık yolda, hiçbir aracın yol almadığı asfalt üzerinde yürüyordum. Hafif esintiyle bir sağa bir sola doğru savruluyordum. Uzunca bir mesafe kat etmemle birlikte […]
Kimsenin kimseye baktığı yok. İnsan hiç annesinden esirger mi gözyaşlarını? Aynı oda içindekiler bir kez olsun dönüp görmez mi ıslak yüzleri? Varsın görmesin kimse. Yalnız […]
Ben geçmişe müştak bir kimseyim. Ne etsem de anı idrak etsem diye düşünüyorum. Anı da geçmişe teslim ediyorum zamanı gelince. Hayatımın tek zaman zarfında yaşanması […]
“Bu sefer gelecekti. Onu dört gözle bekleyeceğim. Çok yer kaplamadığım için memnun bir istasyondayım. Ellerinde bavul taşıyan küçük çocuklara gözlerimle selam veriyorum. Beni, üstümü başımı […]
On gündür durmadan düşünüyordu. Tek yaptığı şey kanepesinin köşesinde oturmaktı. İstifini bozmaya niyeti yoktu anlaşılan. Hayatında olup bitenleri gözden geçiriyordu böylece. Zihni en çok, kaybedeli […]
Ve neden sonra, kaçıncı kez yaptığını bilmediği şekilde başını çevirdi kahve tonlarındaki tabloya; gece, daha ıssız, daha koyu kahve şimdi. Görünürde daha farklıydı tablo. Gelmeyen […]