İNSANDAN PARÇALAR
Kimsenin kimseye baktığı yok. İnsan hiç annesinden esirger mi gözyaşlarını? Aynı oda içindekiler bir kez olsun dönüp görmez mi ıslak yüzleri? Varsın görmesin kimse. Yalnız […]
Kimsenin kimseye baktığı yok. İnsan hiç annesinden esirger mi gözyaşlarını? Aynı oda içindekiler bir kez olsun dönüp görmez mi ıslak yüzleri? Varsın görmesin kimse. Yalnız […]
Ben geçmişe müştak bir kimseyim. Ne etsem de anı idrak etsem diye düşünüyorum. Anı da geçmişe teslim ediyorum zamanı gelince. Hayatımın tek zaman zarfında yaşanması […]
BEN HEP SUSTUM O KAPIDA Yaş aldıkça anlıyor insan. Yaşım yetmişe yaklaşırken fark ediyorum. Bak, kaç torun sahibi bir kocakarı oldum. Hâlâ çocuklardan bir şey […]
Çıkışarak odaya geldi. Hediyeleri almak istemediğini söyleyip hızla çıkmaya yeltendi. Sen bilirsin, nasıl istersen dedim. Kırgınlığı içimi burdu biraz ama mesele benlik değildi. Susmak ve […]
Ve neden sonra, kaçıncı kez yaptığını bilmediği şekilde başını çevirdi kahve tonlarındaki tabloya; gece, daha ıssız, daha koyu kahve şimdi. Görünürde daha farklıydı tablo. Gelmeyen […]
Sabahın sekizinde telefonum çaldığında, hayatta başıma gelebilecek en kötü şeyin elektrik faturasını görmek olduğunu sanıyordum. Yanılmışım. Daha kötüsü, tanımadığım bir teyzenin beni arayıp “Oğlum, tavukları […]
Sabahın yedisinde bindik trene. Çocuklar yarı uykulu, bıcır bıcırlar. Ne akla hizmetse üçünün de yaşı yakın birbirine. Neyse konumuz bu değil. ‘Bu sene de […]