BAZI İNSANLAR İÇİMİZDE YAŞAMAYA DEVAM EDER
İnsan, kaybettiklerini yalnızca toprağa bırakmıyor. Bazı ayrılıklar bir mezara değil, kalbin en sessiz köşesine gömülüyor. Orada ne çiçek soluyor ne de zaman işliyor. Sadece insan, […]
A. HANIM
Bir akşam usul usul söndü içimde zaman, Kül oldu hayallerim, sustu koca bir cihan. Sensiz geçen her nefes ömrüme feda-yı can, Bir ömrü iki söze […]
YARIM KALAN BAĞLAR
Bazı insanlar birbirlerine aittir; kavuşamasalar bile. Zaman onların arasında duvarlar örer; mesafeler uzar, yollar ayrılır, kelimeler eksilir. Ama yine de içlerinde bir yer hep aynı […]
ŞAFAK SÖKERKEN
Kırılan kemiklerin sesini duyuyorsun, evet, Dünya üzerine doğru yıkılıyor, bunu da gördüm. Ama dur. Cebinde birikmiş o son kibrit çöpünü atmadan önce dur. Umut, öyle […]
İKİ VARLIĞIN APORİASI
Kapanı kuran iki geyiktiniz siz: Boynuzlarınızda hayatın sırrı gizliydi. İkiniz de biliyordunuz geldiğiniz yeri, Bazaltla örülü bir mağarada Aynı çarkın dönüşünü izlerdiniz. Gök kılıf değiştirince […]
FERDA
Sözlerin tesiri, yürekte bir bıçak izi gibi kalırmış. En derin, en körpe yere atılırmış çizik. Geçince söz o yaradan, unutulurmuş hisler; Kalmazmış aşktan kuleler, bahardan […]
SAKLANMIŞ DUYGUMUZ
Bizi minik bir korku bile sardığında, her şey ne kadar karmaşık ve endişe verici geliyor. Bir anda sersemliyor ve olduğumuz yerde kalakalıyoruz. Sonrasında, kendimizi büyük bir […]
DÜĞÜMLÜ BOĞAZLAR
Aynı binaların içinde bambaşka ruhlar olduk. Hatta binaya gerek yok, aynı evin içinde bile anlayamıyoruz birbirimizi. Bir odayı dolduran gözyaşı taneleri başka bir odada hissedilemez […]
SESSİZ BİR AKŞAMIN İÇİNDE
yağmur, bir eski mektubun kenarına düşüyor şimdi, mürekkebi dağılan cümleler gibi benim de içim kararıyor. pencere buğulu, dışarıda bir serçe, kanatlarında unutulmuş bir vedanın […]
PEMBE BALONDAN KALANLAR
Hiç ağlamadım ama. Elimde bir kağıt parçası vardı. Bir de fotoğraf. Fotoğraftaki yüzler tanıdıktı. Ama onlar bir anı kalmıştı artık. Ne ben aynıyım ne de […]