21 Ekim 2025

SESSİZ BİR AKŞAMIN İÇİNDE

ile Mustafa Erdurmuş

yağmur,
bir eski mektubun kenarına düşüyor şimdi,
mürekkebi dağılan cümleler gibi
benim de içim kararıyor.

 

pencere buğulu,
dışarıda bir serçe,
kanatlarında unutulmuş bir vedanın sesi var.
adını fısıldıyor rüzgâr
duymakla duymamak arası bir yerden.

 

ellerim,
artık hiçbir şeyi tutamıyor;
ne zamanı,
ne seni,
ne de içimde büyüyen o kimsesiz sessizliği…

 

bir piyano çalıyor uzakta,
her notası,
kalbimin atmayı unuttuğu bir an gibi.
belki sen,
o anın içindesindir hâlâ.
belki ben,
hiç çıkmadım senden.