YÂR MASALI

Bir yâr masalı dile dökmek boynumun burcu oldu

Kulak kesilip cana işlemek dinleyene hak oldu

Ey güzeller güzeli senin için bu can, pare oldu

Yandı gönlümün gülleri, bağ bahçem talan oldu

Yaradan seni dünyaya süs olsun diye yaratmış

Yüzünü, gözünü, tenini ince ince donatmış

Başkasına mahal yok, nikahımız ezelde kıyılmış

Levh-i Mahfuz’da bile kaderimiz ortak yazılmış

Sevda imiş bir ömre nakış nakış işlenen çeyiz

Öte dünyaya götürülen birkaç metre bez için

Ab-ı hayatı kim içmiş, dünyaya kazık çakmış

Benim sevdam senden öte, sinemi bırakmamış

Cennet’ül Alâ’da istemez, görmez gözüm huri kızları

Rabbim onu koy yanıma, yoktur buraların tuzu tadı

Girdi günahıma, candan bezdirdi amma hak etti affı

Benim ondan, onun benden olduğunu bilirim razı

Her iki cihanda benim can perverim, gönül yarenim

Candan geçerim senden geçmem, ne olacak ahvalim

Sabretmek, dua etmek bana düşen tek görevim

Allah’ım fani ömrümde O’dur benim tek emelim

Yâr masalı zinhar bitmez, alırım elime sazı

Bu şair iflah olmaz sensiz ömür, kara yazı…