ÇÖLÜN KUMLARI
Rüzgar esiyor, yalnız ve mağrur kumlu tepelerin üzerinden. Tenimi okşuyor kum taneleri, sanki yalnızlığıma derman olur gibi… Gözlerim karanlığın boğduğu gökte yıldızını arıyor divane. Uzak […]
Yazar: Muhammed Enes Çam
Merhaba ben Enes. 22 yaşında Stj. Doktorum. Hayat denen bu yolu yürürken ruhunu kelimelerle iyileştiren bir kalemim. Çoğunlukla İstanbul’un hüzünlü sokaklarını, geceyi ve hasreti anlatıyorum. Şems’in ışığında yürüyor, Yunus’un dilinde susuyorum. Umarım sizlerle kalplerimizin musikisini dinlerken kalemimiz bizlere araç olur.
BÜYÜMEK BÖYLE BİR ŞEY Mİ?
“Bazen kendimi yetişkin taklidi yapan bir çocuk gibi hissediyorum…” Evet, bu yazıyı yazma sebebim de tam olarak sabaha karşı okumuş olduğum bu söz oldu. Geçmişte […]
UMUDUN SESSİZ ÇIĞLIĞI
Güneş batıyor eski taştan evlerin ardından. Günün utangaç ışıkları kaçıyor çöken karanlığın gazabından. Sokakta iki çocuk top oynuyor. Sanki umudun son kalesiymiş gibi ufak gözlerine […]
HÂLÂ
Bilmem hangi cinin karanlığı soldurdu masamdaki lambanın titrek ışığını… Buz gibi şimdi; oysa bir zamanlar mağrur çöllerin kumlarından daha kızgındı aşklarımın viran illeri. Hangisinin hortlağı […]
BÜYÜDÜK
Küçükken ikiz bardakları kırınca üzülüyordum. Sanki iki sevgiliyi ayırmış, sanki bir anneyi çocuğundan alıkoymuş gibi bir burukluk doluyordu içime… Küçüktüm, hissetmeyi biliyordum; hayaller kurup birbirine […]