TEĞET

Karanlığın gölgesinde,
Son sürat, gözleri kapalı…
Yolu bilmez, mahmur bir gidiş.
Geliyorum ve varırım inşallah
Gideceğim yere.
Korkunun dehşeti sarıyor benliğimi;
Aklıma geliyor gençliğim,
Yaşanmamış hayallerim
Ve sevdiklerim…
Çok mu ucuza gidecektik?
Boş bir hevese heba mı etmiştik kendimizi?
Elimizden kaçırmış mıydık
Hayat düğümünün ipini?
Şimdi çığlık atsam yankısı bile yok.
Meğer o yankı bile ne güzelmiş;
Doğanın, bana ait olanın sedası.
Hızlanıyor nefes alışverişlerim,
Kayboluyor bilincim, anımsayamıyorum ötesini.
Kapanıyor gözlerim gecenin ağırlığı gibi.
Dudaklarımdan son bir mırıldanış…
Neyi anıyor? Galiba en sevdiğini.