İNSAN KENDİNE EN GEÇ VARAN YOLCUDUR
İnsan, ömrü boyunca bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Çocukken büyümeye, büyüyünce hayata, hayata karışınca hayallerine… Sonra bir gün fark ediyor ki en çok geciktiği yer, kendi […]
İnsan, ömrü boyunca bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Çocukken büyümeye, büyüyünce hayata, hayata karışınca hayallerine… Sonra bir gün fark ediyor ki en çok geciktiği yer, kendi […]
Rüzgar esiyor, yalnız ve mağrur kumlu tepelerin üzerinden. Tenimi okşuyor kum taneleri, sanki yalnızlığıma derman olur gibi… Gözlerim karanlığın boğduğu gökte yıldızını arıyor divane. Uzak […]
Hiç öyle bir gün yaşadınız mı her şey yerli yerindeyken içinizde tarif edemediğiniz bir eksiklik hissettiniz mi? Dışarıdan bakıldığında hiçbir sorun yoktur. Gün başlamış, işler […]
İnsan, belki de en çok unutmaya sığınan ama geçmişinden asla kaçamayan bir çelişki. Peki, insanın kendi geçmişiyle barışamaması, sadece büyük hataların sonucu mudur? Aslında hayır. […]
Ruhumun sessizliğini seviyorum; kimseye dokunmayan, kimseden de bir şey beklemeyen o tenha kıyıyı. Orada her şey olması gerektiği gibi. Ne eksik ne fazla. Dalgalar bile […]
“Bazen kendimi yetişkin taklidi yapan bir çocuk gibi hissediyorum…” Evet, bu yazıyı yazma sebebim de tam olarak sabaha karşı okumuş olduğum bu söz oldu. Geçmişte […]
“Doğum” dediğimiz şey mucizevi bir olay, öyle değil mi? Bedeninde bir can büyüyor, dünyaya gelip bir ‘merhaba’ diyor ve günü gelip senden ayrılıyor. Sen, ona […]
Günümüzde arkadaş buluşmalarımızın değişmeyen ve hatta tek adresi hâline gelen mekânlar, ne yazık ki sadece kafelerden ibaret kalmış durumda. Şehrin gürültüsünden kaçmak isterken bir başka […]
Bazı hisler vardır; onları anlatmaya çalıştığınızda kelimeler eksik kalır. Ne kadar düşünürseniz düşünün, içinizden geçenleri bütünüyle karşılayacak ifadeleri bulamazsınız. İşte böyle zamanlarda sözü renkler devralır. […]