BİR BAŞKASININ HAYALİ

Hiç düşündün mü, bugün değiştirmek istediğin hayatın bir başkasının duası olabileceğini? Senin sıradan bulduğun bir gün, bir başkasının yıllardır kavuşmayı beklediği hayal olabilir mi?

Gözümüzü açar açmaz başkalarının hayatlarına bakıyoruz. Kimin evi daha güzel, kimin arabası daha iyi, kim nerelere gelmiş… Kendimizi sürekli kıyaslarken sahip olduklarımızı görmezden geliyoruz. Daha yukarı çıkmak istiyor, bulunduğumuz yere nasıl geldiğimizi ve bir zamanlar nelerin hayalini kurduğumuzu unutuyoruz.

Peki, hiç dönüp arkamıza bakıyor muyuz?

Belki bizden küçük bir evde yaşayan ve kendi evinin kapısını açmayı hayal eden biri var. Biz arabamızı beğenmezken bir yere rahatça ulaşabilmenin hayalini kuran biri… Biz daha hızlı koşmak isterken yeniden yürüyebilmek için mücadele eden, bizim her gün gördüğümüz dünyayı görebilmek için dua eden insanlar var.

Herkesin hikâyesi farklı. Yine de gözümüzün hep bizden fazlasına sahip olanlarda olması, elimizdekileri fark etmemizi engelliyor. Bir hayalimize ulaşıyor, zamanla ona alışıyor ve yenisinin peşine düşüyoruz. Böylece bir sonraki basamağı düşünürken ayaklarımızın bastığı yeri unutuyoruz.

Oysa bugün sahip olduklarımız, bir zamanlar bizim de hayalimiz olabilir. Şikâyet ettiğimiz iş, yıllar önce kavuşmak istediğimiz bir fırsattır belki. Her sabah uyandığımız yatak, başımızı soktuğumuz ev, sevdiklerimizin sesini duyabilmek… Bize sıradan gelen bütün bunlar, bir başkasının en büyük dileği olabilir.

Asıl mesele daha iyisini istemek değil; elimizdekilerin kıymetini unutmak. Yürüyebilmek, görebilmek, sevdiklerimizle aynı dünyayı paylaşabilmek… Bunları düşünmeden yaşıyoruz. Çünkü sahip olduklarımızı hayatın doğal bir parçası sayarken bir başkasının bunlara kavuşmak için neler verebileceğini aklımıza getirmiyoruz.

Elbette hayal kurmalı, emek vermeli, daha iyi bir hayat için çabalamalıyız. Ama bunu yaparken bugünkü hayatımıza haksızlık etmemeliyiz. Şükretmek, hayallerimizden vazgeçmek değil; henüz ulaşamadıklarımızı isterken sahip olduklarımızı da görebilmektir.

Belki bugün eksik gördüğümüz çok şey var. Belki gözümüz hep bir sonraki basamakta. Ama bizden yukarıdakilere bakıp kendimizi eksik hissederken, bir başkası bizim yerimizde olabilmek için dua ediyor olabilir.

Belki yıllardır peşinden koştuğumuz hayale ulaştığımızda, bugün sıradan bulduğumuz günleri özleyeceğiz. Şimdi fark etmediğimiz güzellikleri yeniden yaşamak isteyeceğiz.

Öyleyse neden o günü bekleyelim? Neden elimizdekilerin kıymetini anlamak için onları kaybetmeyi bekleyelim?

Belki de bugün değiştirmek istediğimiz hayat, bir başkasının yaşamak için dua ettiği hayattır.

Unutma, senin sıradan dediğin hayat, bir başkasının hayali olabilir.