FÂNİNİN ALDANIŞI

Gökyüzü karanlığını salmış insana,
Sevgi değil, nefret akıyor alınlarında.
Kalıcı olmadığı bu dünyada,
Kendine yuva yapmış aldanmakta.

Sordum: “Nedendir bu hâlin?”
Pek temiz zannediyor kendini hain.
Gözlerinden fışkırıyor nefret ve kin,
Anlamıyorum, nedendir bu hiddetin?

Bu dünya fânidir, bilmez misin ki?
Vermişse Rabb’im, almaz mı geri?
Tahtını kurdum zannettiğin bu saltanatın,
Elbet bir gün yok olur, bilmez misin ki?

Sanır mısın kalır elinde Rabb’imin emaneti,
Kıymetini bilmezsen verir mi geri?
Şükretmen gereken onca nimetin kıymetini,
Anlaman için illa kaybetmen mi gerek?

Velhasıl bu Dünya fânidir,
Elindekiler gelip geçicidir,
Sahiplendiğin bütün her şey,
Bugün senin yarın benimdir.