DERİN SONSUZLUKLARDA

Sayfalar ağaç, denizler mürekkep olsa,
Yazsam sana olan aşkımı tüm satırlara.
Derin bir sonsuzluk var bu sayfalarda;
Her satır bir sonsuzluk,
Her kelime bir düşüş olur sana.

Gözyaşlarım, gökyüzünden süzülen damlalar adeta;
Öyle sakin, öyle narin…
Hiçbiri biriyle birbirine benzemez,
Her biri başka bir yıkılışın habercisi,
Her damla ayrı bir harita,
Kalbimin kırık kıyılarında.

Ahenkleri, çok farklı anlam taşımalarında.

Derin bir sonsuzluktayım;
Her adımın kıldan ince, cam kırıkları kadar keskin.
İçimi deler her naralı bakışın,
Soluğumu keser efsunlu anlatışın.

Ne yapsın bu avare daha?
Nasıl belli etsin kendini dağlara, taşlara?
Mütemadiyen konuşan ben,
Senin karşında tat olur,
Konuşamaz yanında.

Ah, bir görsen yalnız başıma beni,
Bir sevsen beni şahikalarda…
Çok şey istemem aslında.

Sadece kalbin, kalbime yara değil;
Yâr olsun,
Yeter bana.