KORKUYORUM YAŞAMAKTAN

Bak şafak söküyor yine, gönlüm uyanmaz. Isıtmazken en sıcak yârin nefesi, nasıl ısıtır zemherinin şu cılız güneşi ?.. Nasıl yaşanır şu koyu göklerin altında, bulutlara hapis ?.. Şart mı her mevsimi yasla karşılamak ?

Bayramda bile yüzü gülmeyen çocuk gibi, sitemle bekliyorum doğacak güneşi… Kim bilir ne getirecek, ne götürecek benden ?.. Hangi uzvumu kesecek, zaman denen keskin kılıcıyla; hangi duygularımı kıracak, aşk denen arsız hayaliyle?..

Korkuyorum anne… Artık günler seninle, sıcak yuvamızda doğuşunu izlediğimiz günler gibi değil. Ne bir yuvam var, ne de sıcaklığı… Korkuyorum anne.

Ne sevmek seni sevmek gibi tatlı ne de hasret kokunu beklemek gibi. Artık sevmek gönle hançer, hasret ise beş para etmez bir nimet…
Korkuyorum anne, korkuyorum yaşamaktan…