7 Temmuz 2026
FERDA
Sözlerin tesiri, yürekte bir bıçak izi gibi kalırmış.
En derin, en körpe yere atılırmış çizik.
Geçince söz o yaradan, unutulurmuş hisler;
Kalmazmış aşktan kuleler, bahardan çiçekler.
Seni sevdiğim günler, eskittiğim şiirler,
Yazdığım heceler, çizdiğim tebessümler…
Senden kalanı da verince sere,
Kalmamış benden geriye
Ne sevda sözlü gazeller,
Ne zaman, ne hatıra, ne de yediverenler.
Okudum geçmişe dönüp yazdıklarımı.
Gözlerim parlarmış karanlığında.
Siper etmişim güzelliğini ışığımla;
Sen bir mayıs ayı gibi girmiştin dünyama.
Sonra mevsimler öğrendi gitmeyi.
Bir yaprak nasıl sessiz düşerse toprağa,
Öyle usulca eksildi ömrüm başka diyarlarda.
Ne bir veda bıraktım ardımda,
Ne söylenecek söz kaldı bugünden ferdaya.