KAYBETTİĞİMİZ DEĞERLER
Dünyada artık eski değerlerin kaybolduğunu fark ediyor musunuz? Dostluklar, aşklar, komşuluklar hiçbiri aynı değil. Tabii bundan nasibimizi biz de alıyoruz. Her şey çıkar üzerine kurulmaya başladı. Tiksinç bir durumdayız. Hâl hatır sormak yerine çıkar soruyoruz. (İnsanlık adına genelleme yapıyorum.)
Komşuluklar da artık eskisi gibi değil şehirleştikten sonra değişmeye başladı. Hani biz yine biraz koruyabildik, ya diğer yerler? Kimse kimseye karşılıksız bir şey yapmıyor artık. Herkes yardım isteyenleri sömürülen iyi niyetlerinden dolayı dilenci gibi görüyor. Kötüleştik. İyice yozlaştık. Dünyada ve ülkemizde bolca kutuplaştık. Selamı bile kestik birbirimizle. Farklı kategorilere girip bölündük. Diğer kategoriler dışlandı. Siyasete bölündük, modern düzene bölündük. Bölündük oğlu bölündük. Bölüp parçalayıp yönetmek istediler ve biz de bölündük. Artık birleşme vakti değil midir? Tek renk çiçeklerin olduğu bahçeler güzel midir? Rengârenk olmak varken neden bölünüyoruz?
Birbirimize sövmek yerine birbirimize sarılsak aslında nasıl da rahatlayacağız. Tabii ki bazılarımız hâlâ bölünmedi ama kutuplaştıkça uzaklaşıyoruz birbirimizden. Bir gün savaşa girersek birleşiriz ancak iş işten geçmiş olur. Evet, durumumuz yetmiyor bazı şeylere ama birbirimize somurtacak kadar kötü müyüz? Boğazımıza kadar derde batmışız belki… Bir gülümsemeyle günümüz güzelleşebilecekken neden somurtuyoruz. Zaten faniyiz. Neden birbirimize kan kusturuyoruz?
Dünya kötüye gidiyor zaten biz neden kötüye gidiyoruz? Takip etmek zorunda değiliz her düzeni. Her düzenin kölesi olmayıverelim. Her pisliğe kanmayıverelim. Birlik olalım. En çok şu an ihtiyacımız var. Karşıt düşüncelere sahip olsak bile aynı kanıyoruz, aynı özelliklere sahibiz. Hepimiz insanız sonuçta. Beni üzen neden başkasını sevindirsin? Başkasını üzen bir şeye ben neden sevineyim?
Çatır çatır farkında olmadan kul hakkı yiyoruz. Günah alıyoruz. İnsanları kalıplara göre yargılıyoruz. Ne gerek var? İnsanlar tahmin ettiğimiz gibi çıkarsa bize para mı veriyorlar? Hayır. O zaman neden tanımadığımız insanları ezerek dedikodu yapıyoruz?
Artık bir son verme zamanı geldi. Birlik olma zamanıdır. Belki sanat birleştirir bizi. Belki hayat birleştirir. Önemli olan o şansı görüp kullanmak çünkü bir gün çok geç olacak. Vaktimiz varken birlik olalım. Yargılamayalım, sevelim. Bırakın sevilmeyelim ama sevelim. Çünkü hayat kutuplaşmak için çok kısa, sevmek için ise çok uzun.
